**Ran** ==> 26th Happy BirthDay to me

posted on 27 Sep 2007 21:01 by akameran in RanRan


26th Sep,,is my birthday

thanks everybody for saying "Happy Birthday" tome.
i'm very very happy and love you so,,my best friends~



ผ่านไปแล้วสำหรับวันเกิด ขอบคุณหลายๆคนที่ยังจำกันได้...
เป็นวันเกิดที่มาพร้อมกับน้ำ....มูก กันเลยทีเดียว


ไม่สบายเข้าขั้นไข้สูง วันนี้หาหมอมาละ หมอตกใจเลย ไข้สูงมาก เกือบ 40 องศาแน่ะ..

มีหลายๆคนถามว่า วันเกิดปีนี้ ใครชิงได้แฮปคนแรก วันนี้จะมาเรียงลำดับ Top 10 ให้ดูกันน๊า


1. อาน้อย
รายนี้แบบว่า กลัวหลานไม่ว่างรับสาย โทรมาก่อนเลย เพราะกลัวตัวเองติดงานแล้วลืมวันเกิดหลาน
ขอบคุณมากๆเลยค่ะอา ขอบคุณที่วันนี้พาไปหาหมอด้วยน๊า..


2. น้องฟ้า น้องฝน
สองพี่น้องฝาแฝด ที่เป็นรุ่นน้องย้ายไปเรียนที่อื่นแล้ว แต่ก็ยังอุตส่าห์จำวันเกิดเจ๊ได้
ตอนแรกที่รับสายแล้วน้องบอกว่า "สุขสันต์วันเกิดเจ๊" ตอนนั้นน่ะ ซึ้งมากๆเลย
เจ๊น้ำตาเล็ดไปเลยล่ะ ขอบคุณมาก ที่ยังไม่ลืมเจ๊น๊า เจ้าแฝด...

3. กุ๊ก
อีนี่มันแฮปตั้งสองรอบ กลัวกรูลืมว่ามันแฮปไปแล้วแง๋มๆ ขอบใจเพื่อนเลิฟ กรูก็ไม่รู้ว่ามึงมาเม้น
ให้กรูตอนไหนอ่ะนะ แต่เปิดมาหลังจากวางโทรศัพท์จากไอ้เจ้าแฝดอ่ะ ก็เลยนับมึงเป็นคนที่สาม
ไม่ว่ากันน๊า....ขอบคุณที่ช่วยดูแลกรูด้วย ตลอดเวลาที่กรูต้องการความช่วยเหลือน่ะ
รักมึงน๊า...

4. มิ้งคุง
เสียใจด้วยนะมิ้ง มีคนชิงตัดหน้าตัวเองไปแล้วอ่ะ แต่ยังไงก็แฮปเค้าเป็นลำดับเลขที่เค้าชอบพอดีน๊า
ขอบคุณมิ้งที่ยังไม่ลืมเรา ยังเอาใจใส่เราเหมือนเดิม ผ่านมาหกปีแล้วน๊า...มิ้งก็ยังไม่เคยลืมวันเกิด
เราซะที...แต่เราซะอีก ที่ลืมวันเกิดมิ้งบ่อยๆ แต่ปีนี้ไม่ลืมแน่ๆ จะแฮปให้คนแรกเลย..

5. เจ้ากี้
พอดีว่าออนเอ็มทั้งคืน แล้วก็เจอน้องกี้กับน้องดิว แล้วน้องเค้าก็แฮปให้ ดีใจมากๆเลย
เพิ่งรู้จักกันไม่นาน แต่น้องทำให้เจ๊รู้สึกว่า กรูแก่แล้วจริงๆว่ะ กร๊ากกกกก
รักน้องนู๋น๊า...

6. เจ้าดิว
มาทักพร้อมกับเจ้ากี้นั่นแหละ แต่พอดีว่าเจ้ากี้มันแฮปก่อน เอาน่ายังไงก็ติดหนึ่งในสิบนะ..
ดิวทำให้เจ๊รู้สึกเหมือนตัวเองเป็นน้องดิวอ่ะ ชอบดุเจ๊อยู่เรื่อย แกเป็นน้องชั้นนะเฟ้ย..
อืมมม อีกเรื่อง..อย่านอนดึกมากนะดิว เจ๊เป็นห่วง

7. พี่พริก
พี่พริกนี่แบบว่าเหนือความคาดหมายมากๆอ่า อยู่ๆก็เข้ามาแฮปในเอ็ม สุดยอดจริงๆเจ๊
ขอบคุณมากๆเลยค่ะ...มีความสุขสุดๆเลย แล้วก็ถูกใจกับของขวัญวันเกิดที่พี่พริกให้มามากๆด้วย
ไม่ว่าจะต้อลนัท หรือ นัทต้อล เราก็ปลื้มทั้งนัททั้งต้อลล่ะเนอะ...ใช่ป่ะ?? พี่พริก

8. ยี้
ขอบคุณเพื่อนเลิฟ ที่ไม่ลืมวันเกิดเรา ส่งมาตอนไหนไม่รู้แหะ เมสเสจแฮปปี้เบิร์ดเดย์น่ะ
แต่ชื่อยี้ขึ้นมาคนที่สาม ก่อนแม่เราอีกนะเนี่ย...ขอบคุณมากๆ ที่คอยอยู่เคียงข้างเราเสมอมา
รักนะเว่ย เด็กหญิงบัว...

9. ก้อย
ขอบคุณเพื่อนเลิฟ นึกว่าจะเรียนหนักจนลืมกันไปซะแล้ว...ชั้นรักแกว่ะ...เรื่องเรียนก์พยายามเข้าน๊า

10. หม่ามี๊
โถ่...นึกว่าแม่จะไม่ติดหนึ่งในสิบซะแล้ว เลื่อดูเมสเสจย้อนหลัง โอ้ววว แม่กรูยังทันอยู่เว่ย
รักแม่น๊า....คิดถึงแม่มากๆเลย อยากอยู่กะแม่นานๆอ่า แต่เราไม่มีเวลาอยู่ด้วยกันเลยเนอะ..
นู๋ครอปเรียนปีหนึ่ง แล้วไปอยู่กะแม่ที่บ้านดีป่ะ?? เอิ๊กกกกกกก

ครบ 10 คนแล้ว...
หลังจากสิบคนนี้ก็ยังมีรุ่นน้องอีกหลายๆคนด้วย ขอบคุณ ตาล ขอบคุณ เกรส ขอบคุณหน่อน๊อ
ขอบคุณน้องหญิง แฮปปี้เบอร์ดเดย์ด้วยน๊า เกิดวันเดียวกันเลย แล้วก็น้องๆอีกหลายๆคน


แล้วก็ขอบคุณเพื่อนๆห้อง 601 MOVE ทุกคน...ขอบคุณที่ยังไม่ลืมกัน
แต่พวกเมิงเล่นลูบหัวกรูแล้วอวยพรแบบนี้ เล่นเอาผมกรูเสียทรงเลยว่ะ...
ขอบคุณนะเพื่อนๆ ปลื้มว่ะ เรียงลำดับไม่ถูกว่าใครอวยพรก่อน...แต่กรูรักทุกคนเท่ากันหมดเลย

ขอบคุณพี่ๆน้องๆ ชาวA K A M E 2 Y A ทุกคนเลย...ขอบคุณนานาที่ตั้งกระทู้แฮปให้
ขอบคุณเจ๊ภา ขอบคุณพี่มี่ เบิร์ด วรี แอมมี่ NUGZ* พี่ดา และอีกหลายๆคนที่เข้ามาแฮปน๊า
รักทุกคน รักอาคาเมะทูย่า....อีกไม่นานคงได้กลับไปทำงานละ


ขอบคุณครอบครัวที่ยังไม่ลืม ขอบคุณคุณพ่อ ขอบคุณอาๆ ขอบคุณป้า ขอบคุณลุง
ขอบคุณน้องสาว ขอบคุณพี่สาว ขอบคุณพี่ชาย ขอบคุณที่ยังไม่ลืมนู๋น๊า....รักทุกคนค่ะ
ปิดเทอมนี้ก็ไม่ได้เจอกันอีกละ...ต้องไปเรียนพิเศษต่อเลย ไม่มีวันหยุด

ขอบคุณเพื่อนๆที่อยู่ต่างประเทศทุกๆคน ทั้งที่จีน ที่ออสเตรเลีย ที่ญี่ปุ่น
ขอบคุณทุกคนมากๆ ที่ไม่ลืมกัน...ปลื้มจริงๆ มิตรภาพไร้พรมแดง โดยเฉพาะ
Shirley ไม่ลืมกันเลยจริงๆน๊า มู๋น้อย..

อ๊ะๆ...ยังไม่หมด เอาเป็นว่า มี Top 10ไปแล้ว...ต้องมีคนอยากรู้แน่ๆเลยว่าใครจะเป็นคนสุดท้าย

เอาเป็นว่า เอาสองคนสุดท้ายละกันนะ...


รองสุดท้าย
ไอ้ลูกสาว อีฟฟี่
ขอบคุณน๊า แฮปก่อนเที่ยงคืนแบบเฉียดฉิว...
ขอบคุณสำหรับของขวัญวันเกิดด้วย...สีส้มถูกใจมากๆเลย รักลูกสาวจ้า

The last one
Desmond ขอบคุณมากๆ ถึงจะล่วงเลยวันที่ 26 ไปแล้ว...
แต่ก็ยังจำได้และอุตส่าห์มาอวยพรอ่ะนะ...ปลื้มใจจริงๆ อุตส่าห์ไปสรรหาคำว่า
"สุขสันต์วันเกิด"
เป็นภาษาไทยมาให้...รักนายจัง...เมื่อไหร่เราจะได้เจอกันอีกล่ะ...??


ซึ้งใจกับหัวเอ็มของทุกๆคนเลย มีแต่คนเปลี่ยนชื่อเอ็มมาแฮปเราอ่า...โฮกกกกก

อ๊ะๆๆ...ขอบคุณลี่ลี่ด้วย สำหรับปลาทองสองตัวที่ซื้อมาให้เป็นของขวัญวันเกิด รักนะเว่ย..

**RAN** ==> Happy Birthday to Akanishi

posted on 04 Jul 2007 21:36 by akameran in AKAME


ขอให้อาคานิชิคุงสุขภาพร่างกายแข็งแรง

ขอให้อาคานิชิคุง...หล่อวันหล่อคืน


ขอให้อาคานิชิคุงงานมี เงินมา เงินทองไหลมาเทมา


ขอให้อาคานิชิคุงมีผลงานดีดีมาให้พวกเราได้ชมกัน


ขอให้อาคานิชิคุงเป็นที่รักของทุกคนแบบนี้ตลอดไป


ขอให้อาคานิชิคุงมีความสุขมากๆๆๆๆๆๆๆ



และ...ข้อสุดท้าย



ขอให้อาคานิชิคุง รัก คาเมะจัง...ตราบนานเท่านาน


ไม่ต้องรักจนชั่วนิรันดร์ก็ได้...แต่ขอให้รัก จนลมหายใจเฮือกสุดท้ายก็พอ...


นอกจากวันนี้จะเป็นวันเกิดท่านจินแล้ว...ก็ยังเป็นวันเกิดของมัสสึอีกด้วย..

แฮปปี้เบิร์ดเดย์หมีน้อยด้วยน๊า.....

และที่สำคัญ วันนี้ก็เป็นวันเกิดของ เจ๊กช ซะด้วยสิ

วันนี้ไปกิน MK กับเจ๊ กับมังกร กับแม่เจ๊ กับมิ้นท์....

เจ้าของวันเกิดเลี้ยงซะงั้น..ตอนแรกตกลงกันว่าเราจะเลี้ยงไอติมเจ๊...

ไปๆมาๆเจ๊เป็นคนจ่ายเฉยเลย....แต่ว่า...เค้าก็มีตังค์ไม่พออ่ะนะ...เหอๆ

อวยพรวันเกิดให้เจ๊กชด้วย...

ขอให้เจ๊สวยวันสวยคืน....

ขอให้รวย ขอให้รวย...

ขอให้โรคภัยไข้เจ็บอย่าได้มาเยือนเจ๊....

ขอให้เจ๊น่ารักๆๆๆแบบนี้ตลอดไป...

สุดท้าย....รักเจ๊น๊า....จ๊วบบบบบบบ


Pinky :: Akanishi Jin


Tags: hbd, jin 1 Comments

**RAN** ==> BATTLE ROYAL....((ฉบับ ม.6/1)) ??

posted on 03 Jul 2007 21:57 by akameran in My-Friends

วันนี้เพื่อนๆเกิดอาการรั่วจึ้นมากะทันหัน...นั่งเขียนเดธโน๊ตกัน..

ผลที่ได้ออกมาก็คือ.....


Death Note [M.601]

 

 

 

วันที่ 4/7/07 มีการจัดงาน Battleroyal ขึ้น โรงเรียนประชาวิทย์

โดยคณะกรรมการโรงเรียนได้เลือกน้อง ม.6/1 เข้าร่วมเล่น

พวกเราตื่นมาด้วยความ งง ผมจำได้ว่าตอนนั้นกำลังเรียนวิทยาศาสตร์อยู่

อยู่ๆก็มีระเบิดควันเข้ามา ทำให้พวกผมสลบ พวกเราได้สังเกตเห็นว่า

พวกเราทุกคนมีปลอกคอที่แปลกตาใส่กันอยู่ทุกๆคน เวลาผ่านไปประมาณ 2-3 นาที

ผู้บริหารโรงเรียนและคณะกรรมการของโรงเรียนได้เข้ามาในห้องและแจ้งให้ทราบถึงกฎ

พอพวกเราได้ทราบว่าปลอกคอที่พวกเราได้ใส่อยู่นั้นมันคือระเบิด

พอใครพยายามจะทำลายหรือเอาออกมันจะระเบิดและมีเครื่องจับสัญญาณอยู่ในปลอกคอด้วย

ถ้าใครออกนอกเขตโรงเรียนมันก็จะระเบิด

พอผู้บริหารและคณะกรรมการของโรงเรียนชี้แจงเสร็จก็เกิดปากเสียงขึ้น

โดยมีเกรท No.14 ได้ลองดีนึกอยากจะลองของจึงแกะปลอกคอ

พอมันจะหลุดเกิดมีไฟสีแดงกะพริบประมาณ 5-6 ครั้ง แล้วมันก็ระเบิดจนคอเกรทได้ขาดออกจากบ่า

แล้วบูม No.3 ได้เกิดความโมโห และด้วยความโกรธเค้าจึงได้กำหมัดวิ่งเข้าใส่ผู้บริหารโรงเรียน

กรรมการนักเรียนได้ควักเอาปืนพกยิงใส่บูมจนหมด max

พวกเราได้หวาดกลัวและไม่กล้าที่จะก่อการกบฏ กรรมการโรงเรียนจึงได้ประกาศกฎการเล่นเกมส์นี้

โดยให้พวกเราทั้ง 25-2 = 23 (2 = ตายแล้ว คือ เกรท กับ บูม) 23 คนฆ่ากันเอง

โดยผู้รอดชีวิตคนเดียวเท่านั้นที่จะรอดและได้รับเงินสดที่มีมูลค่ามากที่สุดที่เคยมีมา

พวกเราไม่ได้ตกตะลึงเงินที่มากมายหรอก แต่ตกตะลึงที่ต้องมาฆ่ากันเอง

พอประกาศเสร็จก็สุ่มเรียก No.4 คือ ลี่โต ออกไปรับกระเป๋า

ซึ่งในนั้นจะมีอาวุธ อาหาร น้ำดื่ม ส่วนอาวุธนั้นจะเป็นการสุ่มเอาว่าใครจะได้อะไร

พอเรียกมาถึง No.9 จ้อย เค้าได้ออกไปข้างหน้าตึกกลาง เห็นศพของมังกร No.23

และ มิ้นท์ No.24 นอนจมกองเลือดข้างหน้าตึกกลาง

โดยมี No.4 ลี่โตเป็นคนใช้หน้าไม้ยิงตาย

จ้อย No.9 เห็นก็ได้วิ่งเข้าไปในตึกอี้หัว 2 และได้ไปเจอกับยี้ No.20

ยี้ได้ตกใจวิ่งหนีขึ้นไปซ่อนชั้น 2 พอจ้อยได้เห็นก็วิ่งขึ้นไปตาม

และได้บอกว่าเราเป็นเพื่อนกัน เราจะไม่ฆ่ากันนะ ยี้ได้ยินก็วางใจออกตัวมาจากที่ซ่อน

 

ในห้องที่ยังไม่ได้ปล่อยตัว คิวต่อไปเป็นคิวนาย ฉาย ( No.8 เค้าได้ผ่านการแข่งขันมาแล้ว 1 ครั้ง

เค้าได้พึ่งย้ายมาก่อนที่จะเกิดเหตุการณ์นี้ 3 วัน )

เค้าได้ออกมาเห็นศพที่หน้าตึกเค้าจึงเอะใจเลยควักเอาอาวุธออกมา

ซึ่งเค้าได้ปืนกลคู่ เค้าได้กระโดดม้วนตัวออกมาและควักปืนออกมากราดยิงที่ชั้น 2

จนโดนกบาล ลี่โต No.4 ตาย และเค้าได้มุ่งหน้าฆ่าคนต่อไปเรื่อยๆ

 

ก่อนหน้าที่พวก จูน No.22 อีฟ No.16 ก้อย No.18 และ หนึ่ง (หน้าผี) No.17

ได้นัดกันว่าจะไปห้องครัวที่ทำอาหารหลังโรงเรียน ตัดฉากมาที่จ้อย No.9 ยี้ No.20

ได้ยินเสียงคนเดินขึ้นมาชั้น 2 พวกเค้า 2 คนก็ได้ซ่อนตัว คนๆนั้นก็คือ โช No.13

เค้าได้ถือลูกซองมากะจะเหนี่ยวไกล แต่จ้อยได้เอากระทะที่เค้าได้มาจากกระเป๋ามาหลอนหลัง

แต่โชรู้ทันจึงหันหลังไปกะจะยิง แต่ยี้ตะโกนบอกหยุดก่อน จ้อยก็เลยบอกว่าขอพวกเราไปด้วย

โชจึงตัดสินใจให้ไปด้วยความสงสาร โชได้จัดการเตรียมทำกับดักไว้ที่ชั้น 2

โดยมีพวกจ้อยกะยี้คอยช่วยอีกแรง จ้อยเกิดสงสัยว่าทำไปทำไม โชจึงตอบไปว่า

เวลาศัตรูมาจะได้รู้ทันและจะได้รับมือทัน ขณะที่ทำกับดักนั้น

จ้อยได้เกิดพลัดตกจากชั้น 2 ของตึกอี้หัว และ จูน No.22 อีฟ No.16

มาเจอและได้ช่วยเหลือพาไปที่อีกฟากหนึ่งของห้องครัวที่พวกเค้าพักกันอยู่

จูนได้จัดทำข้าวต้มมาให้จ้อย แต่หนึ่ง (บ้าผี) เกิดระแวงกลัวที่จะตื่นมาฆ่า

จึงใส่ยาพิษลงไปในข้าวต้ม แต่จูนไม่รู้เรื่องกำลังยกข้าวต้มไปให้จ้อย

แต่อีฟขอลองชิมฝีมือจูนจึงกินไป 1 คำ ประมาณ 5 วินาที

อีฟเกิดอาการผิดปกติเกิดหายใจไม่ออกตายอย่างน่าอนาถ

ก้อยตกใจควักปืนออกมายิงใส่จูนเพราะเห็นว่าจูนทำอาหาร

จูนจึงล้มไปพร้อมกับเสียงปืน และหนึ่ง (บ้าผี) หยิบตะหลิวตีหัวก้อยจนตายเพราะแค้นที่ฆ่าจูน

หนึ่งเกิดกลัวได้เดินขึ้นไปที่ชั้น 4 ของตึกกินข้าวและได้กระโดดลงมาเพราะความกลัว

จ้อยตื่นมาก็พบกับศพเพื่อนๆนอนตายกันเกลื่อนกลาด จึงตกใจวิ่งกลับไปที่ตึกอี้หัว 2

ที่ที่โชกับยี้อยู่ โชกับยี้ดีใจมากที่ก้อยยังไม่ตาย

 

ตัดฉากมาที่ แต้ว No.21 และ กุ๊ก No.19 ได้เจอกันที่ใต้ตึกเฮวอินปี เค้า 2 คน

ได้ตกลงกันว่าจะไม่ฆ่ากัน จึงไปที่หอพักชั้น 5 แต้วได้เปิดกระเป๋าเจอ โทรโข่ง

จึงนำออกมาประกาศให้เพื่อนๆหยุดฆ่ากัน

แต่แล้วฉายได้ยินจึงนำปืนคู่ประจำกายของเขาปีนต้นไม้หน้าหอ

ขึ้นไปกราดยิงกบาลทั้ง 2 คนตายอย่างน่าอนาถ

 

อีกด้านหนึ่งของโรงเรียน โม No.1 แยม No.15 ได้เดินขึ้นไปชั้น 4 

ของตึกอี้หัว พวกเค้าตัดสินใจที่จะตายด้วยกัน

เนื่องมาจากไม่อยากฆ่าใครและไม่อยากถูกใครฆ่า ทันใดนั้นพวก แชมป์ No.7 หล่ง No.5 เบส No.6

ซึ่งนัดเจอกันที่ชั้น 4 ของตึกอี้หัวก่อนหน้านั้นแล้วได้พยายามเข้าไปห้าม

แต่อนิจจาไม่ทันซะแล้ว พวกเค้าได้กระโดดไปก่อนเสียแล้ว พวกเค้า 3 คน

จึงตัดสินใจจะเอาที่นี่เป็นฐานที่มั่นในการสร้างระเบิดเผื่อเวลาฉุกเฉิน แชมป์

ซึ่งเป็นหัวหน้ากลุ่มในการคิดค้นวิธีสร้างสำเร็จ จึงให้หล่งกับเบสไปหาอุปกรณ์มาทำระเบิด

ในที่สุดระเบิดถังใหญ่ก็ได้เสร็จสมบูรณ์ และพร้อมทุกเมื่อที่จะตั้งรับศัตรู

 

ขณะเดียวกัน ลี่ No.25 ซึ่งเป็นผู้หญิงที่มารยาเล่ห์เหลี่ยมเยอะ

เขาโชคดีได้เคียวใหญ่เป็นอาวุธ ได้หลบอยู่อย่างเนียนๆ ที่หลังต้นไม้ของสนามเหลือง

หล่อนได้ชำเลืองไปเห็นมีคนทำหัวผลุบๆโผล่ๆอยู่ในป้อมยาม

และได้พบว่าคนที่ซุ่มอยู่นั้นคือ ยิ่ง No.10 นั่นเอง แต่ยิ่งไม่ได้สังเกตเห็นลี่เลย

ยิ่งเป็นคนขี้ป๊อดจึงหลบอยู่ที่ป้อมยามอยู่ตลอดเวลา ลี่จึงตัดสินใจเอาเคียวจะจามหัวยิ่ง

แต่ยิ่งฉลาดเห็นทันจึงหลบหลีกไปด้านขวา แต่ง่าวไปหน่อยที่หัวไปชนขอบวิทยุตาย

ลี่จึงไม่ต้องเปลืองแรงฆ่า หลังจากนั้นลี่ก็ได้ไปที่หลังตึกอี้หัว 2 และได้เจอ

เปียว No.12 กับ อาฮิว No.11 ลี่จึงเข้าไปหาและใช้มารยาแกล้งทำเป็นวางเคียวลง

และแกล้งทำเป็นขอเข้าพวกด้วย 2 คนนั้นไว้ใจเพราะ ลี่ เป็นผู้หญิง

เปียวกับอาฮิวผลัดกันเฝ้ายามตอนกลางคืน โดยเปียวให้อาฮิวนอนก่อน เปียวเฝ้ายาม

และลี่ได้ไปอ่อยเปียว โดยการบอกเปียวว่า ชอบเปียวมานานแล้ว เปียวซึ่งมีนิสัยหื่น

จึงขอลี่ xxx ลี่ก็ยอม โดยที่เปียวไม่รู้เลยว่าได้ติดกับลี่เข้าซะแล้ว

ในขณะที่เปียวกับลี่จูบกันอยู่นั้น

ลี่พยายามฆ่าเปียวโดยการเอาใบมีดโกนอันแหลมที่ซ่อนไว้ในปลอกคอนั้น

ปาดเส้นเลือดใหญ่ที่คอเปียว แต่ลี่ก็ทำพลาดปาดไม่โดน โดนจุดไม่สำคัญ

เปียวร้องเสียงดังจนอาฮิวตื่น เปียวควักปืนจะมายิงลี่ ลี่ออกไปได้หลบหลังอาฮิว

อาฮิวซึ่งไม่รู้เรื่องนั้นพยายามปกป้องลี่ ถามเปียวว่าทำไมจะฆ่าลี่ เปียวโมโหเกินจึงลั่นไกปืนไป

แต่พลาดไปโดนท้องอาฮิวเต็มๆ ลี่ได้ทีหยิบเคียวฟันเปียวคอขาดตายทันที

อาฮิวก่อนตายนั้นได้ขอลี่ อึ๊บ 1 ที ลี่ก็ยอม จึง The ก๋าง กับอาฮิว พออาฮิวน้ำแตกก็ตายทันที ลี่จึงใส่เสื้อผ้าเพื่อล่าต่อไป

 

ตัดมาที่ ฉาย ซึ่งมีฝีมือในการยิงปืนสูงและหลบหลีกว่องไว ได้เจอกับ เบนซ์ No.2

กลางสนามหญ้าซึ่งเป็นหัวใจของ 校长 เบนซ์เป็นบักคาราเต้เกิดมาไม่เคยแพ้ใคร

ได้ต่อสู้กันซึ่งเบนซ์ได้ใช้มือเปล่าสู้ แต่ฉายมีปืนคู่ แต่เบนซ์ก็หลบหลีกได้อย่างว่องไว

ได้ทีก็เตะขาฉายล้มลง แย่งปืนจากฉายยิงกราดหน้าอก

เบนซ์คิดว่าฉายตายแล้วจึงทิ้งปืนและกำลังเดินจากไป

แต่ฉายใส่เกราะกันกระสุนซึ่งได้มาจากกระเป๋า จึงเอาปืนยิงหลังเบนซ์จนตาย

ลี่ซึ่งเฝ้าดู 2 คนนี้สู้กันตลอดมา จึงออกมาเอาเคียวฟันฉาย แต่ฉายบ้าพลังต่อยเคียวหักเป็นเสี่ยงๆ

ลี่หมดหนทางชนะจึงยอมฉายและอ่อยฉาย ฉายซึ่งเป็นคนจืนจึงไม่สน

ยิงกราดใส่ลี่ตายทันที เสร็จศึกแล้ว ฉายได้เดินทางไปตึกอี้หัว

ซึ่งเป็นที่อยู่ของ แชมป์ หล่งและเบส ซึ่งแชมป์กับหล่งหลับอยู่ เบสเฝ้ายาม เบสสังเกตเห็นฉาย

จึงเอาปืนยิง แต่ฉายยิงเร็วกว่า เบสจึงโดนลูกปืนฉายไปเต็มกบาล

เสียงปืนทำให้แชมป์กับหล่งตื่น

หล่งซึ่งไม่มีปืนได้วิ่งเข้าไปเตะฉายเต็มกำลังแต่ฉายไม่สะทกสะท้านกับหล่ง โช้ค สแลม ตายคาที่

แล้วเอาปืนยิงแชมป์แต่ยังไม่ตาย แชมป์ซึ่งใกล้ตายสละชีวิตตัวเอง

วิ่งไปทุบระเบิดที่พวกตัวเองสร้างขึ้นหวังจะให้ฉายตาย แต่ฉายฉลาด กระโดดหลบทัน

แต่สะเก็ดระเบิดได้เข้าตาฉาย จนฉายตาบอด 2 ข้าง แชมป์จึงตายด้วยแรงระเบิด

ฉายโดดหลบระเบิดจนมาถึงสนามหญ้า จ้อยซึ่งอาสามาเติมน้ำให้พรรคพวกได้เห็นฉาย

จ้อยซึ่งอยู่ไกลๆ ไม่รู้ว่าฉายตาบอดจึงพยายามหลบ แต่ได้ไปเหยียบกิ่งไม้

ฉายซึ่งได้ยินเสียงจึงยิงปืนไปเกือบโดน จ้อยหลบหลีกจนประชิดตัวฉายได้จึงเตะฉายไปหลายที

แต่ฉายไม่เป็นไรมากนักเพราะอึด โชได้ยินเสียงปืนจึงวิ่งมากับยี้

โชเอาลูกซองยิงใส่ฉายหลายนัด ฉายยิงปืนใส่โชเหมือนกันทั้งๆที่ตาบอด

โชบาดเจ็บ ฉายตายเพราะโดนโชยิง ทั้ง 3 คนวางแผนให้ผู้บริหารออกมา

โดยการแกล้งให้โชยิงจ้อยกับยี้ ผู้บริหารนึกว่าโชรอดคนเดียว

จึงออกมาแสดงความยินดีกับโช แต่ถูกจ้อยฆ่าเพราะจ้อยยังไม่ตาย

มันเป็นแผนของจ้อย และเมื่อผู้บริหารตาย ระเบิดที่ปลอกคอก็ปลดชนวนออก

จ้อย ยี้ และ โช จึงรอดตาย ที่เหลือตายห่าหมด ทั้ง 3 จะนั่งรถ 2 แถวไปโรงบาลเขลางค์

เพื่อจะส่งโชซึ่งบาดเจ็บจากการถูกฉายยิง แต่โชกลับทนพิษบาดแผลไม่ไหวตายห่าคารถ

จ้อยและยี้เสียใจเป็นอย่างมากที่เพื่อนร่วมเป็นร่วมตายจากไปแล้ว

ทั้ง 2 จึงเปลี่ยนเส้นทางไปบิ๊กซี กินสเวนเซ่น นั่งหม้อกัน

ยี้เกิดบอกว่าอยากเข้าห้องน้ำ จ้อยจึงพาไปห้องน้ำ เกิดเหตุไม่คาดฝันขึ้น

ไฟดับ ยี้จังฉวยโอกาสเอาช้อนที่หยิบมาจากสเวนเซ่นแทงเข้าที่จากจ้อยตาย

เสร็จแล้วไฟก็มา ยี้ก็เดินเนียนเข้าไปในห้องน้ำ พอยี้ทำภารกิจเสร็จก็กดน้ำ

แต่หารู้ไม่ว่า Boss ใหญ่ผู้อยู่เบื้องหลังก็คือเจ้าของ Big C ที่แท้ที่กดน้ำนั้นมีกลไกอยู่

ซึ่งคือสวิตซ์ระเบิด พอยี้กดปุ๊บ .....ตู๊ม.... ศีรษะของยี้พุ่งขึ้นไปเสียบหลอดไฟตาย

 

 

 

สรุปตายห่าหมดทุกคน

 

 

จบบริบูรณ์

 

edit @ 8 Dec 2008 22:15:30 by =|| Akame*Ran ||=